باز آمدم از چشمه ی خواب

کوزه ی تر در دستم.

مرغانی می خواندند

نیلوفر وا می شد.

کوزه ی تر بشکستنم

در بستم و در ایوان تماشای تو بنشستم.

سهراب سپهری