نوشته های من

شب است و ترس و آرامش و امید

شب و ترس

ترس از تاریکی و سیاهی

ترس از لولوی دوران کودکی که خدا نکنه یه موقع سر برسه

ترس از فردا ، فرادیی که هیچ کس نمیدونه چی به سرش میاد

ترس از خوابی که شاید دیگه از اون بیدار نشی و چه لذتی داره اینگونه به خواب ابدی رفتن!!

ترس از دست دادن بهترین عشقات ، کسایی که به خاطر اونا نفس می کشی

و ترس از خودت که هیچوقت نتونستی اونو بشناسی

و اما امید

شاید اولین و آخرین امیدی که تو شب هست، امید به فرداست فردایی که خودت باید اونو بسازی و براش برنامه داشته باشی

شب است و ترس و آرامش و امید

وسلام